Het is woensdag 7 september. Na een gesprek met Ruth Joos voor Radio 1 is het laatste interview van de voorbije hectische dagen achter de rug. Ik had nooit verwacht dat het schrijven van een roman een dergelijke impact zou hebben op mijn leven.
En iedereen (behalve Ruth) wou weten in hoeverre ik bepaalde scènes ook in mijn privéleven heb beleefd. Ik dacht net dat een fictieauteur het grote voorrecht had om fictie te schrijven en niet verplicht was om verantwoording af te leggen over of de fictie wel degelijk fictie is.

Ik begon dus vorige woensdag aan deze column, maar had helaas geen tijd om er verder aan te werken. Het is nu maandag en heel het weekend ben ik druk bezig geweest met televisieopnamen voor mijn nieuwe programma ‘Jambers, 20 jaar later’. En verder ook weer een hele reeks interviews en radio- en tv-optredens in verband met De Ontsporing. ‘Vrienden van de Veire’ was er een van. Erg leuk overigens. Ik heb het vooral luchtig gehouden en heb me eens van een andere kant kunnen laten zien. Peter van de Veire kende ik helemaal niet. Het is een leuke kerel en zijn show zit ondanks alle kritiek goed in elkaar. Peter wou natuurlijk ook allerlei pikante details over mijn seksleven weten... heb er dan maar een paar grapjes over gemaakt.
Deze week begint er een rondje regionale televisie. En zonet kreeg ik een telefoontje van Dag Allemaal voor nog een afspraak voor een interview. Dus weer een gaatje zoeken in mijn overvolle agenda.
Ik heb nog geen tijd gehad om me even te bezinnen. En ook mijn vrouw is even druk bezig: twee nieuwe tv-programma’s en een nieuw boek in de pipeline.

Toch mijmer ik nog even over de eerste reactie die ik kreeg op De Ontsporing. Ze kwam van Sandy Blanckaert, zelf schrijfster van de biografie van haar vader Will Tura en gewaardeerde eindredactrice van een aantal mooie tv-programma’s. Ze is ook ideeënvrouw, bedenkster van tv-formats en ze was de eerste lezeres van mijn boek in gedrukte versie. Op 5 september om twee uur ’s nachts stuurde ze me het volgende sms’je:

Boek net uit. I love it! Echt, top top top! Hoop dat je nog romans schrijft. Echt super! Zo’n boek waardoor je niet kan wachten om thuis te zijn en tijd hebt om verder te lezen! Luk ( haar echtgenoot Luk Alloo) zal blij zijn dat het boek uit is want hij heeft afgelopen avonden maar weinig aandacht gekregen – hahahahaaa! Meer superlatieven en uitgebreide reactie volgen wanneer we afspreken.

Je kunt begrijpen dat mijn eerste dag als romanschrijver niet meer stuk kon. Een paar dagen later dineren Sandy, Pascale, Luk en ik in het superrestaurant ‘Nick’ van de gastvrije bazin Marleen. De champagne vloeit rijkelijk, hoewel ik de volgende dag een frisse kop moet hebben voor weer een interview!